Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009


Για να βάλω λίγο νόημα παραπάνω στη ζωή
Σας μεταφέρω μια αληθινή ιστορία
Ένας φτωχός αγρότης ονόματι Φλέμιγκ, ζούσε στο Ayrshire (Σκωτία).
Μια μέρα κι ενώ δούλευε για να ζήσει την φαμίλια του, άκουσε να καλούν σε βοήθεια από τον γειτονικό βάλτο. Άφησε τα εργαλεία του
κάτω κι έτρεξε να βρεί τον φοβισμένο νεαρό που ‘χε χωθεί όλος μεσ’ το βάλτο και φώναζε προσπαθώντας να ελευθερωθεί
Ο αγρότης έσωσε τον νεαρό που αλλιώς θ’ αργοπέθαινε σκληρά
Την επόμενη μέρα μια πολυτελής άμαξα έφτασε στο σπίτι του.
Ένας ευγενής κομψά ντυμένος άντρας κατέβηκε και συστήθηκε ως ο πατέρας του αγοριού που είχε σώσει ο αγρότης.
'Θέλω να σας ανταμείψω. Σώσατε τη ζωή του γιου μου' είπε στον αγρότη
'Δεν μπορώ να δεχτώ πληρωμή γι' αυτό που έκανα', του απάντησε εκείνος.
Την ίδια στιγμή ο μικρός γιος του αγρότη βγήκε στην πόρτα του φτωχικού τους.
είναι γιός σας?ρώτησε ο ευγενής
'Μάλιστα' απάντησε με υπερηφάνεια ο αγρότης.
'Τότε σας προτείνω να μου επιτρέψετε να προσφέρω στο γιο σας την ίδια εκπαίδευση με το δικό μου Αν ο γιος μοιάσει του πατέρα , είμαι βέβαιος ότι θα γίνει κάποιος που και οι δυο θα είναι περήφανοι.
Ο αγρότης δέχτηκε
Ο γιος του αγρότη Φλέμιγκ, φοίτησε στα καλύτερα σχολεία και στο τέλος πήρε το δίπλωμά του από την Ιατρική Σχολή του Νοσοκομείου St. Marie του Λονδίνου.
Έγινε ένας μεγαλόπνοος (γιατρός) από τους πιο ξακουστούς του κόσμου.


Το 1927 ο διάσημος γιατρός Αλέξανδρος Φλέμιγκ ανακάλυψε την πενικιλίνη
Πολύ αργότερα ο γιος του αριστοκράτη άντρα που είχε σωθεί μικρός στο βάλτο, προσβλήθηκε από πνευμονία.
Ποιος του έσωσε την ζωή αυτή τη φορά ; …σώθηκε χάρη στην πενικιλίνη

Το όνομα του αριστοκράτη Άγγλου ;
Σερ Ράντολφ Χένρι Σπένσερ Τσόρτσιλ και ο γιος του Σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ. . .

Ο Σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ κι ο Σερ Αλέξανδρος Φλέμιγκ παρέμειναν φίλοι όλη τους τη ζωή. Ο Σερ Αλέξανδρος Φλέμιγκ πέθανε το 1955, σε ηλικία 74 ετών στο Λονδίνο, Ο Σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ πέθανε το 1965, σε ηλικία 91ετών στο Λονδίνο. Τους έθαψαν στο ίδιο κοιμητήριο.
Κάποιος είπε μια μέρα
Ότι φεύγει, ξανάρχεται
Δούλευε σαν να μην είχες ανάγκη τα λεφτά
Αγάπα σαν να μην είχες ποτέ πληγωθεί
Χόρευε σαν κανείς να μη σε κοιτούσε
Τραγούδα σαν κανείς να μη σε άκουγε
Να ζεις ως εάν ο ουρανός ήταν επί γής
Μερικές φορές λόγω των διακυμάνσεων της καθημερινής ζωής, ξεχνάμε τα μικρά σημαντικά τίποτα. Ξεχνάμε να πούμε «Καλημέρα». «Παρακαλώ», «Ευχαριστώ» ή να συγχαρούμε κάποιον που μόλις έζησε ένα σημαντικό γεγονός γι’ αυτόν. Ξεχνάμε απλά να κάνουμε μια φιλοφρόνηση ή μια καλοσύνη μόνο και μόνο για την ευχαρίστηση να την κάνουμε.

2 σχόλια:

Diatton είπε...

Πολύ ωραία η ανάρτησή σου και την πρόσεξα τώρα...Δεν πειράζει, κάλιο αργά παρά ποτέ που λένε...

evelina είπε...

με τιμά αυτό γιατί αν και περασμένη ανάρτηση εσύ την είδες